Biologia

Postrzeganie świata Człowiek jest wzrokowcem. Ludzki mózg jest najlepiej przygotowany do przetwarzania bodźców wzrokowych. Ale odnosi się jedynie do warunków dziennych lub sztucznego oświetlenia. W ciemności, bowiem człowiek widzi bardzo słabo. Ludzie żyją w kolorowym świecie. Kryterium barwy nie jest cechą niezmienną i obiektywną. To jak odbieramy nasze otocznie, nie zależy jedynie od narządu naszych zmysłów. Postrzeganie jest, więc także uwarunkowane osobiście. Wszystkie informacje, jakie docierają do nas z narządów zmysłu, są firtowane i przetwarzane do mózgu. To, co następnie dociera do naszej świadomości, wcale nie jest odzwierciedleniem świata zewnętrznego. Jest to raczej wynik procesów obróbki w korze mózgowej, wzbogacony o zgromadzone doświadczenia i wyobrażenia o świecie. To jakby rodzaj osobistego dzieła sztuki, mozaiki złożonej ze świata zewnętrznego i wewnętrznego. Obraz Oczy są furtką dla wielu informacji, które mózg błyskawicznie przetwarza. Widzisz barwy, kształty i ruchy o zróżnicowanej szybkości oraz reagujesz na to, co dzieje się wokół ciebie. Wymaga to jednak aktywności oczu. Wszystko, co widzisz jest przenoszone na siatkówkę we wnętrzu oka. Siatkówka jest zbudowana z ponad 120 milionów komórek wzrokowych, czopków i pręcików. Oba typy komórek specjalizują się w różnych zadaniach. Czopki służą do rozpoznawania barw. Podłużne pręciki nie rejestrują barw, ale potrafią odróżnić jasne od ciemnego. Czopki potrzebują dużo światła. Nie jesteśmy, więc w stanie odróżnić barw w ciemności. Komórki nerwowe są tak wykształcone, że mogą odbierać i przekazywać sygnały elektryczne. Proces widzenia można porównać do kodowania informacji w telegrafie. To, co widzimy, przekształcane jest w sygnał elektryczny i przekazywane przez nerw wzrokowy do mózgu. Rozpracowanie informacji odbywa się w międzymózgowiu i w innych obszarach.